Paulus de Wit

Hier volgt een korte biografische schets met nadruk op voor pneuma|psi relevante aspecten.

Eenentwintig maanden nadat president Kennedy in het congres het voornemen uitsprak om voor het eind van het decennium mensen op de maan te laten landen en veilig naar de aarde terug te brengen ben ik in Uden geboren. Die “race naar de maan” gaf mijn jeugd kleur. Ik wilde aanvankelijk astronaut worden, wat tijdens mijn adolescentie veranderde in astronoom. Toen ik na een gedeeltelijk vervulde dienstplicht (ik deed na een aantal maanden een beroep op de wet gewetensbezwaren) eindelijk astronomie ging studeren besefte ik na korte tijd dat ik ondertussen meer in de mensen was geïnteresseerd dan in het wijde heelal.

Daarmee begon een zoektocht naar een nieuwe levensvervulling. Ik studeerde twee jaar geschiedenis, werd boeddhist en vond op mijn 23ste een boot in Amsterdam waar trainingen in bewust verbonden ademen (toen rebirthing) werden gegeven. Een jaar later, toen mijn toenmalige partner zwanger was van mijn eerste dochter, had ik op die boot een diep ingrijpende ontmoeting met het Christuswezen. Die ervaring gaf mijn leven vanaf dat moment een extra dimensie—een zekerheid en een basisvertrouwen in mezelf en in de mens dat ik daarvoor niet bezat. Ongeveer tegelijkertijd leerde ik de antroposofie kennen en bestudeerde onder andere intensief Rudolf Steiners bevindingen over het Christuswezen.

Toen onze dochter een half jaar oud was vond ik een baan als groepsleider in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking bij het Raphaëlhuis in Bergen en verhuisden we naar Schoorl. Het Raphaëlhuis verhuisde naar Midgard in Tuitjenhorn en na een jaar werd ik daar teamcoördinator op een van de groepen. Ondertussen volgde ik de opleiding tot antroposofisch sociaal therapeut en verdiepte ik me in de antroposofische scholingsweg. Na zeven jaar Raphaëlstichting vertrokken we in 1995 naar Noord Ierland, om daar in een Camphill gemeenschap te gaan wonen.

Vanwege onder andere een relatiecrisis vertrok ik een kleine vijf jaar later, eind 1999, uit deze gemeenschap en kwam na een jaar in Engeland in de jeugdzorg in west Ierland te werken. Gedurende deze periode kwam ik op verschillende niveaus in aanraking met posttraumatische stressstoornis en begon ik in teamverband te werken met de gevolgen van psychologisch trauma bij jongeren. Ik volgde een training in multisensorische traumabehandeling (verwant aan EMDR) en ging psychologie studeren bij de Open University in Engeland.

In de zomer van 2007 volgde ik in Zuid-Spanje een professionele rebirther training met Leonard Orr, de grondlegger van rebirthing-breathwork. Daar leerde ik mijn huidige vrouw—Cristiane—kennen. Er brak toen een tijd aan van veel reizen en verschillende werkzaamheden, zowel in de sociaal therapie als in het werken met bewust verbonden ademen. Een half jaar na de training in Spanje beëindigde ik mijn baan in Ierland en vertrok naar Sevilla, waar Cristiane woonde. In 2009 en 2010 werkte ik als teamleider bij de antroposofische instelling OlmenEs in Appelscha, terwijl Cristiane in München een Rolfing® opleiding deed. Eind 2010—nadat ik mijn psychologie opleiding bij de Open University had afgesloten—liepen we vanuit Zuid-Frankrijk de Camino de Santiago en reisden vervolgens naar de Baja California in Noordwest Mexico om daar gedurende drie maanden ademsessies te geven. Hier namen we contact op met Leonard Orr, die ons uitnodigde om met hem mee te reizen en te assisteren bij zijn trainingen. Zo reisden we in 2011 met Leonard door Brazilië (Cristiane’s geboorteland), de Verenigde Staten en West-Europa. We vestigden ons vervolgens voor een jaar in de bergen van West Andalucia, waar we ademtrainingen gaven en waar onze dochter geboren werd. Begin 2013 emigreerden we naar Florianópolis in het zuiden van Brazilië. Afgezien van een half jaar in Camphill Village in upstate New York, woonden we tot begin 2021 met onze dochter en zoon in Florianópolis. In 2021 zijn we vanwege de pandemie teruggekomen naar Nederland, waar ik opnieuw werk vond bij de Raphaëlstichting.

In Florianópolis werkte ik aanvankelijk als ademtherapeut en met uitwendige therapieën—onder andere in een antroposofisch therapeuticum, en ook bij retraites in een Christelijk bezinningscentrum in het midden van Brazilië. Verder kwam ik vanwege de erkenning van mijn Engelse psychologie diploma in contact met dr. Roberto Moraes Cruz, professor Psychologie aan de Federale Universiteit van Santa Catarina. Hij begeleide me bij het aanvullen van mijn opleiding zodat mijn diploma in Brazilië erkent kon worden en ik de titel van psycholoog mocht gebruiken. Hij nodigde me ook uit wetenschappelijk medewerker van zijn laboratorium te worden (Laboratorio Fator Humano). Samen schreven we een handboek voor verkeerspsychologen en uiteindelijk werd hij de begeleider van mijn master- en promotieonderzoeken.

In mijn master- en doctoraal onderzoeken onderzocht ik trauma. Tijdens mijn masteronderzoek onderzocht ik onder andere de effectiviteit van bewust verbonden ademen als behandeling van brandweerlieden met PTSS. Tijdens mijn doctoraal onderzoek onderzocht ik de eerste-persoons ervaring van cliënten tijdens het verwerken van trauma gedurende traumabehandeling. Verder ontwikkelde ik gedurende deze onderzoeken op fenomenologische wijze het trauma model dat aan de traumabehandeling in mijn praktijk ten grondslag ligt (zie Trauma pagina). Het eigenlijke praktijkonderzoek voor mijn doctoraal onderzoek vond in 2022 in Nederland plaats, bij Queeste—een specialistische GGZ instelling die onderdeel is van de Raphaëlstichting. Daarbij was dr. Erik Baars, lector van het lectoraat Antroposofische Gezondheidszorg aan de Hogeschool Leiden, copromotor. 

CV dr. Paulus de Wit

Publicaties dr. P.. A. J. M. de Wit